Het kopen van een nieuwe verhittingselement zal op geen enkele manier het probleem met het slechte warmtestroompatroon oplossen.
In de wereld van glaszettingen is het verschil tussen een perfecte curve en een gebroken stuk glas zeer klein – soms slechts een paar graden verschillen op het oppervlak. We zien dit steeds weer gebeuren: een bedrijf vervangt zijn lampen of resistormodules, maar ontdekt dat het glas nog steeds niet goed werkt.
Het is frustrerend. En meestal ligt het probleem niet bij de onderdelen zelf.
De werkelijkheid achter het opwarmen van glas
Glas is koppig. Het neemt de hitte niet gelijkmatig op. Er spelen specifieke viscositeitscurven mee; als er een koude plek in de oven is, blijft het glas te stijf. Aan de andere kant: als het te heet wordt, verliest het glas zijn sterkte.
Het gaat hier niet om het aantal wattage van de verhittingsapparaten. Het gaat erom hoe die energie zich echt verspreidt over het glas. We kijken naar factoren als hoe de wanden van de oven hitte weerspiegelen en waar de straling precies terechtkomt. Het plaatsen van een lamp met veel wattage in een ruimte waar de hitte niet goed wordt weerspiegeld, betekent eigenlijk alleen maar dat je geld uitgeeft aan elektriciteit die je niet gebruikt.
Waarom we persoonlijk langskomen
We zijn niet geïnteresseerd in het simpelweg sturen van een doos met onderdelen in de hoop dat alles dan wel goed komt. We komen met thermische camera’s en pyrometers naar uw bedrijf om precies vast te stellen wat er zich binnenin de oven afspeelt. We zoeken naar zones waar de hitte niet goed doordringt.
Meestal is het apparaat zelf in orde. De echte oorzaak is meestal de manier waarop de controlemechanismen omgaan met de thermische massa van het apparaat. U denkt misschien dat u meer vermogen nodig hebt, maar wat u eigenlijk nodig heeft, is een betere manier om de hitte toe te dienen.
Het risico van te veel druk uitoefenen
Het is verleidelijk om gewoon meer kilowattage in een kleinere ruimte te stoppen, zodat het apparaat sneller op temperatuur komt. Maar dit zorgt voor enorme spanningen op de elektrische verbindingen en koelsystemen.
Als we besluiten dat een verhitter met een hogere dichtheid de oplossing is, moet de ventilatie voldoende kracht hebben om deze druk aan te kunnen. Anders kan het gebeuren dat de oven beschadigd raakt of de bedrading kapotgaat.
We zorgen ervoor dat de hittebelasting en de koelpotentieit goed op elkaar aansluiten, voordat we ook maar één onderdeel aanraken.